Kalabalıkta kaybolan ruhum sesler o kadar çokki içimdeki çığlıkları duyan yok . Ölümün soğuk nefesi enseme üflüyor. Ölüm bir kurtuluş benim için oysaki azrail de işini yapmıyor o kurtuluşu çok görüyor Ölmek için yalvaran ruhuma .
Karanlık sokaklara attım adımımı İçimdeki ses gitme diyordu . Dinlemedim onu biliyordum o ses geçmişimdeki küçük çocuğun seseydi. Zencirlerini kırıp ulaşmak istiyordu Şimdiki arsız gence durduramazdıki Çoktan bırakmıştım o küçük masumu İçimdeki kafese kilitlemiş çıkmaması için şeytanla yapmıştım anlaşmamı bu dünya için fazla masumdu kalamazdı hayatta . Sola dönmemle görmek istediğim adamı gördüm o mekruk binada yine birini düşürmüştü tuzağına bilmiyorduki bu son ruhunu çaldığı avıydı . Küçük çocuğun cansız bedeni yerde kan gölünün içinde yatıyordu . Sessizce yaklaştım şeytanın uşağına avcı bıçağımı çıkardım . Adam pantolonunu toplamış yerdeki küçük meleğe bakıp ağzının suyunu akıtarak kemerini bağlıyordu . Boğazını yapışmamla bıçağı çektim şah damarına pis bedeni yere yığıldı . Bıçağı üstünde temizleyip kapatıp cebime koydum. Yerdeki meleğin yarasına baktım kasığından bıçaklanmış . Tam ümidimi kesmişken elini oýnattı . Yaşıyord...
Merhaba
YanıtlaSilSlm
YanıtlaSilSlm
YanıtlaSilSelam canım
Sil